برگردان بخشی از متن این منشور چنین است
- خط ۲۰: من کوروشام، پادشاه جهان، پادشاه بزرگ، شاه
- توانمند و برحق، شاه بابل، شاه سومر و اکد، شاه
- چهارسوی (جهان).
- خط ۲۱: پسر کمبوجیه، پادشاه بزرگ، پادشاه اَنشان، نوهی کوروش، پادشاه بزرگ، پادشاه اَنشان، نبیرهی چیشپیش، پادشاه بزرگ، پادشاه اَنشان،
- خط ۲۲: از دودمانی که همیشه پادشاه بودند؛ (من کسی
- هستم) که مردوک و نبو (خدایان بابل) فرمانرواییاش را
- گرامی میدارند، و با خرسندی قلبی پادشاهیاش را
- خواستارند. آنگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم،
- خط ۲۳: در میان شادی و پایکوبی در کاخ شاهی (بابل) به تخت نشستم. مردوک، خدای بزرگ، اراده کرد که قلب من شرسار از عشق برای بابل باشد، و من هر روز او (مردوک) را نیایش کردم.
- خط ۲۴: ارتش بزرگ من به آرامی وارد بابل شد. نگذاشتم
- ترس و رنج بر مردم کشور سومر و اکد وارد آید.
- خط ۲۵: من برای برقراری صلح در بابل و (سایر) شهرهای
- مقدس این کشور سخت کوشیدم. در مورد اهالی بابل که او
- (نبونید) آنها را به بیگاری گماشته بود، این (بیگاری) ارادهی خدایان و درخور مردم نبود.
- خط ۲۶: من به اضطراب آنان پایان دادم و آنها را از بیگاری رهانیدم. مردوک، خدای بزرگ، از کردار (نیک) من خشنود شد،
- خط ۲۷: و برکت و مهربانیاش را به من ارزانی داشت، هم به من که او را میستایم، هم به کمبوجیه که فرزند من است، هم به همه سپاهیان من
- خط ۲۸: ما همگی در صلح و آشتی مقام بلندش را ستودیم،
- خط ۲۹: همه شاهان جهان، از دریای بالا تا دریای پایین، و شاهان چادرنشین سرزمینهای باختری، همه آنها،
- خط ۳۰: خراج سنگین برای من آوردند و در بابل بر پای من بوسه زدند
- خط ۳۱: از نینوا، آشور و شوش، اکد، اشنونا، زَمبان، مهتورنا و دِیر تا منطقه گوتیان و شهرهای مقدس آن سوی دجله، آنچه که ویران شده بود را از نو ساختم و نیایشگاههایی را که برای سالها ویران مانده بودند بازسازی کردم،
- خط ۳۲: و پیکرههای خدایانی را (که در بابل جمع شده بود) به نیایشگاههای خود بازگرداندم. من (همچنین) تمام ساکنین پیشین این شهرها را گردآوردم و به سرزمینهای خود بازگرداندم.
- خط ۳۳: همچنین به دستور مردوک، خدای بزرگ، پیکرهی خدایان سومر و اکد را که نبونید با خشمگین ساختن خدای خدایان به بابل آورده بود، به شادی و خرمی به نیایشگاههای خودشان بازگرداندم
- خط ۳۴: باشد که این خدایان هر روز از بِل و نبو (نام ۲ خدا) بخواهند که
- خط ۳۵) برای زندگانی بلند و ازدیاد برکت من دعا کنند. باشد که (این خدایان) به خدای من، مردوک، بگویند: «کوروش، پادشاهی که تو را گرامی میدارد، و پسرش کمبوجیه (را از یاد مبر).
- خط ۳۶: مردم بابل پادشاهی مرا گرامی داشتند، و من صلح و آرامش را در این سرزمین برقرار ساختم»
