رحم اور بر این خواب گسیخته ما

زیرا ما با اشک به بستر میرویم

و به قصد گریستن بیدار میشویم

 ایروینگ كریستول
كریستول به عنوان پدر «نومحافظه كاری» شناخته می‏شود. وی عضو گروه «روشنفكران نیویورك» كه بیش

تر از مهاجران اروپای شرقی تشكیل شده، بوده است. كریستول در سال‏های پایانی دهه 30 میلادی در

«citycollege» نیویورك تحصیل كرد. وی از 1947 تا 1952 مدیر تحریریه مجله‏ای انتقادی بود كه

بعدها «neocaon bible» نام گرفت.
در سال‏های پایانی دهه 60، كریستول به لحاظ تمایلات سیاسی از چپ به راست تغییر مشی داد، چرا كه

معتقد بود ضدیت با آمریكا در میان لیبرال‏ها بیشتر وجود دارد. كریستول چارچوب روشنفكری نومحافظه

كاری را با بنیان‏گذاری و نوشتن مقالاتی در نشریاتی مانند «The national intrest» و «The public intenes

» بنا نهاد.

كریستول یكی از اركان فكری موسسه «American enterpise» است و كتاب‏های متعددی را از

جمله «Neoconservatism The autobiagraphy of an Idea» (نومحافظه كاری، اتوبیوگرافی یك

نظریه) تالیف نموده است. وی پدر ویلیام كریستول، سردبیر نشریه «standard weekly» است.

  نرمن پدهرتز
پدهرتز كه یكی از پایه گذاران نومحافظه‌كاری به حساب می‏آید، در حوزه‏های مختلف اجتماعی، فرهنگی و

بین‌المللی مطالعه كرده و قلم می‏زند. وی از سال 1990 تا 1995 سردبیر نشریه «commentary» بود. وی

اخیرا دارای تمایلات سیاسی لیبرال شده، اما در دهه 70 رویه‏ای مخالف داشته و عضو انجمنی كه توسط

سناتور هنری جكسون دموكرات پایه‌گذاری شد، بوده است. پدهرتز مولف 9 كتاب است. از جمله كتاب

«Breaking Ranks» كه در آن وی مدعی شده است كه بقای اسرائیل یكی از اولویت‏های استراتژی نظامی آمریكا است.

وی با یك منتقد اجتماعی به نام «میج دكتر» كه به لحاظ فكری نیز به او نزدیك است ازدواج كرده و هر دو با

هم به تاسیس «commitee on the present danger» در اواخر دهه 80 كمك كرده‏اند. پسر پدهرتز به نام جان، یكی از نویسندگان «نیویورك پست» است.

  پل ولفوویتز
ولفووتیز، پس از سه سال خدمت در پست معاون وزیر دفاع و طراحی جنگ عراق، در سال 2005 توسط

جورج بوش برای ریاست بانك جهانی انتخاب شد.

وی از سال 1989 تا 1993 به عنوان مشاور سیاسی وزیر دفاع، هدایت یك تیم 700 نفره را كه

مسئولیت‏های اصلی در مورد شكل‌دهی استراتژی نظامی آمریكا در پایان جنگ سرد را بر عهده داشتند، به

دست گرفت. وی در این مسئولیت، با همكاری «لوئیس لایبی» در سال 1992 طرحی را ارائه كرد كه

خواستار تسلط نظامی آمریكا بر آسیا و اروپا و مقابله مقدماتی با كشورهای مظنون به تولید سلاح‏های كشتار

جمعی بود. طرح وی پس از آنكه در رسانه‏های مطرح شد، چنان واكنش شك‌آوری را برانگیخت، وی مجبور

به دوباره نویسی آن شد. پس از 11 سپتامبر بیشتر اعضای اصلی آن تیم سمت‏های كلیدی تهیه استراتژی امنیتی آمریكا در سال 2002 را بر عهده گرفتند.

ولفورتیز در زمان جنگ 1991 خلیج فارس، از تز گسترش دامنه جنگ به تغییر رژیم صدام حمایت می‏كرد.